Van eten in een goed restaurant geniet ik dagenlang na. Ik haal de genuttigde gerechten gang voor gang terug voor mijn geestesoog en herinner me smaak en textuur. Ik kan daar echt blij van worden.
Het is een dure hobby, dat wel. Melanie betaalde deze keer, maar ja, in ons geval komt het uiteindelijk allemaal uit dezelfde pot. Volgende keer betaal ik.
Ze had me meegevraagd om haar verjaardag te vieren en deed mij er waarschijnlijk een groter plezier mee dan haarzelf. Het was maar tien minuten fietsen. Heen hadden we het droog gehouden. Terug niet, maar ach.
We waren een van de eersten in de ruimte die later vol zou zijn en kozen de tafel naast de brandslang, het enige detonerende. Het feest kon beginnen.
Ik had een reepje langoustine vooraf, op een rolletje (quenelle) van coquille. Het gerechtje werd geserveerd met een botersaus eromheen. Voortreffelijk. Daarna gevogelte. Er kwam een vochtig doekje aan te pas, dus ik mocht de roodpoot patrijs met mijn handen eten. Als groente werd er een kool bij geserveerd, vraag me even niet welke, die net genoeg geblancheerd was. Uitstekend. Vier kaasjes toe. Met een glas port. Het kon niet beter.
Ook de aanloop mocht er zijn; ruim voor aanvang had ik online uitgebreid de menukaart bestudeerd. Doe ik altijd. Mij onbekende termen of gerechten voer ik aan de zoekmachine. Cèpes is bijvoorbeeld eekhoorntjesbrood. Al dagen van tevoren weet ik wat er op mijn bord zal komen.
Zo kan ik alles bij elkaar meer dan een week zoet zijn met één maaltijd. Hoe deden mensen dat vroeger, toen er nog geen internet was?
Deze week ga ik een stapje verder. Weer trakteren we ons op een etentje. In een visrestaurant aan zee deze keer. Mijn oog is gevallen op de bouillabaisse, rijkelijk gevuld, afgaand op de omschrijving. Om de voorbereiding compleet te maken ben ik op de wijnkaart op zoek gegaan naar de best passende wijn. Ik weet bar weinig van wijnen, ben verre van kenner. Dat het wit moest zijn lag voor de hand. Voor het overige vertrouwde ik op de chatbot. Die was heel uitgesproken in zijn keuze: de Sancerre.
De bediening zou me dat waarschijnlijk ook kunnen vertellen. Maar in dat geval kan ik niet uitkijken naar het net doen alsof. Ik ga na een korte blik op de kaart gedecideerd mijn keuze kenbaar maken. Eén glas zal volstaan.
