De meeste situaties die mijn afkeuring kunnen wegdragen doen zich voor in het verkeer. Ik noem er een paar: verzuimen richting aan te geven, hardrijden door de wijk, in overdreven dikke auto’s rijden, en natuurlijk op dikke fietsen, voetgangers die bij het oversteken niet op of om kijken, kinderen met ernstig overgewicht op fatbikes (ga toch fietsen!), fatbikes op zich, foutparkeren en zo de doorgang versperren, links van de weg rijden, onderweg appen, fatbikes!
Soms ben ik zo boos dat ik er zelf van walg. De woede is eigenlijk vrijwel altijd misplaatst, onnodig en overbodig. Zeer zelden komt de emotie tot uiting. Het zou ongepast zijn. Veel zal er bovendien niet veranderen. Mensen zouden met me te doen hebben en me uitlachen. Van scheldend door het leven gaan word ik geen beter mens. Er zit niets anders op dan weer een keertje te slikken en door te gaan.
Hoewel er ook een andere benadering mogelijk is: het gevoel omkeren. Dan blijkt dat zich aan de andere zijde van die vuurklomp vriendelijkheid bevindt.
Zo belemmerde onlangs, toen ik weg wilde fietsen bij de supermarkt, een auto de doorgang. Eerst was er ergernis, maar ik zag op tijd dat de bestuurder achteruit een parkeervak in wilde. Ik stopte en gaf met een subtiel handgebaar aan dat ze haar gang kon gaan. Zij stak ook een hand op en glimlachte. De onvrede maakte plaats voor ontspanning. Zo had ik, hoe bescheiden ook, een beetje liefde teruggebracht in mijn omgeving. Ik was zeer te spreken over mijn eigen handelen en de uitkomst.
Een dag later fietste ik naar de plas. Bij een onoverzichtelijke hoek kwam een jongen van een jaar of dertien snel en kort door de bocht. Op een fatbike. ‘Uitkijken!’ beet hij me toe, terwijl hij degene was die dat moest doen. Er was geen tijd om de andere zijde van mijn toorn de gelegenheid te geven zich te manifesteren. Dat het nog maar een kind was weerhield me er niet van om meteen terug te roepen: ‘Donder op, lul!’ Hij was met zijn antwoord al net zo welbespraakt: ‘Hou je bek, man!’ Dat deed ik, al was het vooral omdat hij alweer de volgende hoek om was.
Nooit niks 