Hulp

Het helpen wil niet zo lukken. Ik doe echt mijn best. Ik heb me bij drie platforms aangemeld die vraag en aan bod bij elkaar zouden moeten brengen. Dat leverde vooralsnog niets op.

Ik heb bij onze oudere buren aangebeld. Die blijken zich goed te redden. De buurman deed breed lachend open. Hij zei eens per week boodschappen te doen. Dat volstond. Zijn vrouw heeft een slechte gezondheid en blijft binnen. Geen probleem. Hij vroeg of hij misschien iets voor mij kon doen.

Bij mijn licht dementerende wandelmaatje in het verpleeghuis mag ik niet langs. Ik bel hem soms om kort te horen hoe het gaat. Onze gesprekken verliepen vaak al moeizaam, door de telefoon is het helemaal behelpen. Mogelijk kunnen we een keer buiten afspreken en op ruime afstand van elkaar op een bankje zitten. Dan neem ik een thermoskan mee en coronavrije plastic bekertjes. Ik betwijfel ten zeerste of hij er wat voor voelt.

De mensen die ik kan mailen om te vragen hoe het leven is onder de maatregelen heb ik intussen allemaal wel gemaild. Met de meesten gaat het redelijk tot goed. Ik zou nog een tweede ronde kunnen doen. Ik bel mijn moeder af en toe.

Ik legde mijn wens voor aan een collega-coach. Ze bezit de wijsheid die haar lange grijze vlecht al een beetje doet vermoeden. Ze zei dat ik de mensen al heel erg hielp door alleen maar de rust te bewaren. Daar zit wat in. Dat ga ik dan maar doen.