Lezen

Het lukt me niet meer om boeken uit te lezen. Anderhalf jaar geleden boeide en vermaakte een dikke pil me zo dat ik er met een sneltreinvaart, voor mijn doen dan, doorheen ging tot het eind. Dat was de laatste. Van dezelfde schrijver ligt een andere roman op mijn bijzettafeltje, met de boekenlegger op nog geen kwart.

Bij non-fictie, op papier en elektronisch, overkomt het me ook. Soms ligt armoedig taalgebruik, waar ik niet doorheen kan bijten, eraan ten grondslag. Of het duurt te lang voordat een op de achterflap van een levensverhaal beloofde bevrijding begint te gloren. Of het begin is zo goed, dat de tweede helft weinig extra te bieden kan hebben.

Maar net zo goed dus bij romans, zoals bij eerdergenoemde auteur. Of bij een topschrijver wiens boek als meesterwerk wordt beschouwd. Ik heb het geprobeerd, ook omdat eerder werk van hem me goed was bevallen, maar nee. En er is een boek, erg goed, dat me zo dicht op de huid zit, zoals geen ander ooit, dat ik het weg moest leggen.

Het is een greep, zoals bijvoorbeeld ook drie werken van auteurs die ik bewonder. Daar ligt het niet aan. Ik ga zomaar denken dat het aan mij ligt dat ik de eindstreep niet haal. Ik heb geen zin om lang over oorzaak en uitweg na te denken.

Er is een sprankje hoop. Er is een uitzondering. Er is een boek dat ik kortgeleden uitlas. Maar daar heb ik dan weer het begin van overgeslagen.

Miezer

Het was een druilerige dag. De wens een bepaald boek te bezitten dreef me naar de binnenstad. Ik had het ook online kunnen bestellen, daar was het zelfs drie euro goedkoper, maar ik wilde het diezelfde middag open kunnen slaan. Bovendien moest de fysieke boekhandel blijven bestaan, al was het maar om soms een boek meteen in handen te kunnen hebben. Dus ik door de miezer op de fiets.

Mijn interesse in jazz was minder dan een week daarvoor wakker geschud door La La Land, behalve een liefdesverhaal ook een ode aan de muziek. Met mijn jongste had ik de film in twee sessies gekeken. Daarna nam ik een documentaire tot me over het leven van Miles Davis. Zie daar maar eens onbewogen bij te blijven. In een oogwenk was er honger naar meer achtergrond en het volgende moment had ik The History of Jazz van Ted Gioia op het oog.

In de winkel sloeg de twijfel toe. Op de plank stond ook How to Listen to Jazz. Zelfde prijs. Zou ik eerst moeten leren ernaar te luisteren of eerst over hoe het was ontstaan? Ik baalde, want was juist zo zelfverzekerd op mijn doel afgegaan. Ik wist nu niet wat te kiezen, wilde in ieder geval met iets naar huis. Hoe lang kon ik op die afdeling dralen zonder voor terrorist te worden aangezien? Onder die druk koos ik de geschiedenis, waarschijnlijk ook vanwege de lange lijst luistersuggesties achterin. Had ik wat te doen, als het zulk weer bleef.